جامعه مىباشند كه خدا آنها را با گرسنگى آزمود و به سختى و بلا گرفتارشان كرد و با ترس و بيم امتحانشان فرمود و با مشكلات فراوان ، خالصشان گردانيد . پس مال و فرزند را دليل خشنودى يا خشم خدا ندانيد ، كه نشانه ناآگاهى به موارد آزمايش و امتحان در بىنيازى و قدرت است ، زيرا خداوند سبحان فرمود : « آيا گمان مىكنند مال و فرزندانى كه به آنها عطا مىكنيم ، نيكىهايى است كه به سرعت براى آنان فراهم مىكنيم ؟ ! نه آنان آگاهى ندارند » پس همانا خداوند سبحان بندگان متكبّر را به دوستان خود كه در چشم آنها ناتوان به نظر مىآيند ، مىآزمايد . واژه‌شناسى أمعنتم : زياده‌روى و مبالغه كرديد . مصارحة : به صراحت سخن گفتن و يا از كسى پشتيبانى كردن . المناصبة : دشمنى و مقاومت . الملاقح : از ريشه « لقاح » به معناى باردار شدن ماده از نر . أعنقوا : پنهان شدند . الحنادس : جمع « حندس » به معناى تاريكى شديد . سياقه : راندن چهارپايان . الهجينة : زشت و قبيح . الأعتزاء : منصوب شدن و پيوستن . الأحلاس : جمع « حلس » و به چيزى گفته مىشود كه زير زين نهاده مىشود . العقوق : عصيان و گناه .